از قرن یازدهم به بعد تئاتر و نمایشنامه های مذهبی   " نمایشنامه رمز و راز " نامیده شد. نمایشنامۀ داستان خلقت آدم و حوا، گناه اصلی و تبعید آنان از باغ عدن از زمرۀ آنها بود. در جشنوارۀ زمستانی که بنا به رسم هر ساله اجرا می شد تنها درخت سبز قابل دسترس در زمستان برای نمایاندن باغ سرسبز ، درخت کاج و یا سرو بود که توسط سیب که نماد میوۀ ممنوعه بود تزئین می شد که سر انجام داستان با وعدۀ آمدن نجات دهنده برای آمرزش گناه اصلی و گناهان انسانها خاتمه پیدا میکرد.

بتدریج نان فطیر عشاء ربانی که بصورت مسطح درست می شود و نشاندهندۀ بخشش گناه اصلی و خطاهای انسانها در راز عشاء ربانی است،  جزو تزئینات درخت باغ عدن گردید.  این درخت علاوه بر سمبل دانش، سمبل زندگی جاودانه را نیز بخود اختصاص داد و چنین بود که در اروپا رسم تزئین درخت در ابتدا، با استفاده از سیب و نان فطیر بسیار متداول شد بعداً نان فطیر را به اشکال مختلف ستاره، فرشته، گل و زنگوله که هر یک اشاره ای به تولد منجی بشریت داشت، بروی تزئینات درخت اضافه کردند.

علاوه بر سمبل درخت باغ عدن، در قرن هفدهم آلمانیها قاب سه گوشه ای که سمبل تثلیث مقدس بود را درست کردند که آن به شکل حرمی باز با قفسه های داخلی بود که

قفسه ها  برای قرار دادن مجسمه هایی برای نشان دادن تولد عیسی مسیح (بیت الحم)، آبنبات که نماد شیرین بودن زندگی در مسیح، شمع سمبل نور و روشنایی تولد عیسی مسیح  در این دنیا و ستاره سمبل ستارۀ بیت الحم بود در نظر گرفته شد و اطراف آنرا با شاخه های همیشه سبز به نشانۀ زندگی ابدی تزئین کردند. 

در کتاب مقدس به هیچ وجه اشاره ای به تزئین و یا ارج چنین رسمی نشده است ولی بشر طی قرنها از چنین سمبلهایی برای آموزش و تاکید به اهمیت مفاهیم این تولد خارق العاده  استفاده کرده و آن را به همدیگر بشارت داده و میدهند.

همیشه سر سبز سمبل جاودانگی سبز، نماد زندگی

نور وروشنایی چراقها نماد بهشت هدیه ، سمبل محبت و سخاوتمندی

شاخه های رشد شده در جهت بالا سمبل دست ها در حال ستایش خدا

نماد سه گوشه ای، سمبل تثلیث مقدس

ترجمه توسط: ژان ساده

ویرایش فارسی توسط: گلادیس شمونی