در اين قسمت از انجيل عيسي ملكوت آسمان را توصيف مي كند در واقع صاحب تاكستان خدا است. او به هنگام صبح كارگراني را به كار مي گمارد تا در تاكستانش كار كنند در آن ايام كارگران مزارع دوازده ساعت در روز كار مي كردند يعني از ساعت 6 صبح تا 6 بعد از ظهر و يك دينار نيز مزد منصفانه بود. در ساعت سوم و ششم و نهم و يازدهم يعني ساعت 9 صبح ، 12 ظهر ، 3 بعد از ظهر و 5 بعد از ظهر .

وقت شام يعني 6 بعد از ظهر صاحب تاكستان به همه كارگران بدون توجه به اينكه چند ساعت كار كرده بودند بصورت يكسان يك دينار پرداخت مي نمايد.

از اين مثل دو چيز را بايد درك كنيم. اولاً دينار معرف نجات است. تمامي كسانيكه از سوي خدا برگزيده شده اند به تساوي از همان نجات برخوردار مي شوند بدون توجه به اينكه چه مدت خدا را خدمت كرده اند. يعني بدون توجه به اينكه چه مدت مسيحي بوده اند. مجرمي كه بر روي صليب در كنار عيسي بود تنها در آخرين دقايق زندگي اش ايمان آورد ليكن همانند همه ايمانداران ديگري به مسيح همان نجات را دريافت كرد.

دومين چيزي كه بايد از اين آيه ها دريابيم اينست كه خدا نيكو است وي رضا داده است به اينكه كسانيكه دوازده ساعت كار كرده اند يك دينار دريافت كنند و او به قول خودش وفا كرده است ليكن با كسانيكه كمتر كار كرده اند سخاوتمند بوده است و به ايشان بيش از آنچه كه سزاوار آن بوده اند پرداخته است. سخاوتمند بودن به معني بي انصافي نيست خدا مي تواند با كسانيكه بر مي گزيند سخاوتمند باشد. نجات ما همواره وابسته به فيض است و بستگي به اين ندارد كه چند ساعت كار كرده ايم.

مي بينيم كسانيكه دوازده ساعت كار كرده بودند دريافتند كه كسانيكه كمتر كار كرده بودند همان اجرت را دريافت كرده اند لب به شكايت گشودند اين نه بخاطر بي عدالتي و بي انصافي صاحب خانه، بلكه بخاطر حسادت بود.

بطور كلي درمي يابيم كسانيكه بر فيض خدا تكيه مي كنند اولين خواهند بود و كسانيكه بر اعمال شخصي خود تكيه مي كنند آخرين خواهند بود و كسانيكه شكرگزار هستند اولين خواهند بود و كسانيكه غر غر و شكايت مي كنند و حسادت مي ورزند آخرين خواهند بود. آمين .       

تفسير انجيل از كشيش توما شينو