موضوع پاك و ناپاك در بين يهوديان دوران عيسي نقش مهمي داشته است. آنان نه تنها طبق شريعت مكتوب در تورات رفتار مي كردند بلكه شريعت شفاهي را كه روايات پيشينيان مي ناميدند نيز دقيقاً رعايت مي نمودند. آنها اعتقاد و يقين داشتند كه خدمت به خدا بوسيله اجراي احكام تورات انجام مي شود و اين احكام را بايستي بعنوان عطيه الهي دوست داشته باشند.

مثلاً به هنگام برگشتن از بازار مي بايست دستهاي خود را به دقت مي شستند زيرا امكان داشت در آنجا با گناهكاران و بت پرستان برخورده باشند. با آمدن عيسي كم كم رفتار ديگري نسبت به تورات برقرار شد. آنچه را كه فريسيان بعنوان روايات پيشينيان گرامي داشته و رعايت مي كردند بنام روايات ساخته وپرداخته انسان ناميد.

يعني تنها تورات دستور خدا ناميد نه روايات پيشينيان.

بدين طريق عيسي عمل فريسيان را كه تصور مي كردند از اين راه اعمال خود را با اراده خدا هماهنگ ساخته اند بي ارزش و بي اعتبار دانست.

از اين پس چگونه مردم مي توانستند از اراده خدا تبعيت و پيروي نمايند؟ به نظر عيسي كافي بود از صميم قلب به ملكوت خدا كه او موعظه مي كرد بپيوندند و قلب آدمي تنها جائي است كه در آن رفتارهاي پاك و ناپاك تعيين مي گردد.

اعمال ناپاك يعني گناهان چون رفتار ناشايست، دزديها و قتلها و غيره همه از دل آدمي سرچشمه مي گيرند. با آمدن مسيح شرايط ورود به ملكوت خدا دگرگون شده و كافي است كه از اين پس از كلام خدا تغذيه نمايند.

اين خوراكي پاك و طاهر است كه ما را از ساير مقررات پاكي ظاهري معاف مي دارد. او قدوس خداست كه قادر است گناهان ما را ببخشايد.

به اين ترتيب همه چيز حتي غذا خوردن بر سر يك سفره با گناهكاران و غير يهوديان ممكن مي شود. ديگر پاكي در شستن دستها نيست بلكه كسي پاك است كه قلب خود را به روي ملكوت خدا بگشايد.

تفسير انجيل از كشيش توما شينو