آنگاه رسولان به خداوند گفتند: « ايمان ما را زياد كن » ايمان چيست و چگونه مي توان آنرا يافت؟ در مورد ايمان چيزهاي زيادي مي شنويم و اگر اين سؤال كه آيا ايمان داريد؟ از همديگر بپرسيم همه ما جواب خواهيم داد بلي ما ايمان داريم.

اما بايد دانست معني ايمان آنگونه كه ما مي فهميم با آنچه كه انجيل آنرا بيان مي كند تفاوت فاحشي دارد. بيشتر اوقات تصور مي كنيم ما ايماندار هستيم بخاطر اينكه مليت ما آشوري هست و يا از كودكي راز تعميد مقدس را دريافت نموده ايم و يا اينكه تلاش مي كنيم كه هر روز يكشنبه ها به كليسا برويم و يا هر چند بار نذري تقديم مي كنيم. اينها همه درست و بجاي خود اما معني واقعي ايمان را نمي رسانند، بخاطر اينكه ايمان چيزي نيست كه بتوان آنرا از طريق مليتمان دريافت كرد. ايمان يك هديه مجاني خداوند براي انسان مي باشد. بنابراين ايمان فقط از طرف خدا مي آيد. زمانيكه راجع به ايمان سخن مي گوييم بايد بفهميم كه چه مي گوييم. مخصوصاً خودمان را با انجام اعمالي چند كه از كودكي بطور سنتي آموخته ايم قانع نسازيم و تصور نمائيم كه با انجام چنين اعمال ايماندار هستيم. اگر در انجيل امروز اندكي تعمق كنيم متوجه مي شويم كه ايمان براي يك مسيحي به معني ملاقات با مسيح و رفتن نزد او مي باشد. بعبارت ديگر اگر يك مسيحي در طي زندگي دنيوي خويش با مسيح ملاقات نداشته باشد و مسيح در زندگي وي حاضر نباشد نمي تواند ادعا بكند كه من ايماندار هستم به دليل اينكه با مسيح كه سرچشمه ايمان مسيحيت است ملاقات نكرده است. مي بينيم ده جذامي به ديدار مسيح مي روند و با فروتني از ايشان تقاضا مي كنند و مي گويند: اي عيسي خداوند بر ما ترحم فرما اينكار را كردند و شفا يافتند. پس شرط اول براي ايمان آوردن رفتن بسوي مسيح و ملاقات با اوست. اگر بخود بنگريم و به درون خودمان مراجعه كنيم متوجه مي شويم كه هر يك از ما به اندازه اي بيمار مي باشيم البته منظور از بيماري جسماني نمي باشد بلكه بيماري روحاني. در واقع زندگي ما از لحاظ مسيحي بودن بيمار است پس محتاج به شفاي واقعي داريم و مي بايست به نزد مسيح رفت و از او تقاضا نمود تا ما را شفا بخشد.

بيماري امروز ما اينست كه ايمان ما بحدي ضعيف شده كه عشق و محبت ما نسبت به مسيح و سخنان او كه همانا انجيل مي باشد كم گشته به اين دليل شاهد وجود اختلافات و كين و دشمني و بدگويي و ديگر موارد به همنوعان خود مي باشيم. اينها همه نمونه هاي بارز كم ايماني هستند. اما با وجود اين نبايد اميد را از دست داد و ترسيد. زيرا مسيح گناهكاران و بيماران را دوست مي دارد و صداي آنها را مي شنود و حاضر است تا همه آنها را شفا بخشد به شرط اينكه بخواهند توبه كنند و به سوي او برگردند.

پس ما نيز همانند رسولان از مسيح نجات دهنده بخواهيم و التماس كنيم كه ايمان ما را افزايش دهد.

سخنراني از كشيش توما شينو