پیغام پاپ اعظم بندیکت شانزدهم

به مناسبت فرا رسیدن ایام سوبارا (مژده)

 

برادران و خواهران عزیز

 

            امروز سال جدید آیین قداس را آغاز می نماییم. سالی که برای مستحکم نمودن ایمانمان در آن قدم بر می داریم، و نیز برای زندگی کردن آن در جامعه مسیحیمان و مهمتر اینکه راهی که می پیماییم در سرنوشت جهانی نقش دارد برای گشودن قلبها به سوی راز خداوندی و رهایی که از محبت او سرچشمه می گیرد.

سال آیین قداس ربانی با ایام سوبارا یا مژده آغاز می گردد؛ ایامی که با شوق سرور در انتظار بازگشت دوباره مسیح و خاطره اولین ملاقات او با ما را برایمان زنده می گرداند زمانی که جامه خداوندی را بر کند تا جامه فانی انسانی را بر تن نماید.

«هوشیار باشید». این کلامی است از  خداوند که امروز در کتاب مقدس قرائت نموده گوش فرا دادیم. این سخن نتنها برای شاگردان گفته شد، بلکه برای همه ی ما می باشد. «هوشیار باشید».(متی13 : 37). این ما را بر این می دارد و خاطرنشان میسازد که زندگی فقط جنبه مادی و دنیوی ندارد؛ بلکه به سوی هدفی والاتر سوق یافته است همانند گیاهی که تازه نمو میکند بسوی آسمان قد می کشد. گیاهی متفکر یعنی انسان؛ مملو از دانایی و آزادی؛ بنابراین هر یک از ما باید درمورد چگونه زندگی نمودن خود در مقابل پروردگار حساب پس دهد که چگونه از نعمتهای فراوان او استفاده ی بهینه نموده است ! و استعداد های خود را چگونه به کار گرفته است؟ آیا همه ی آن استعدادها و نعمتها را برای خود نگاه داشته یا اینکه از میوه ی آنها دیگران را بهره مند نموده است !

اشعیا ، نبی مژده ، با ارائه  دعایی عمیق که از جانب جماعتش به سوی خدا سوق یافته، ما را به تفکر وا می دارد. او کمبود مردم خود را می شناسد و اینگونه سخن می راند: « و کسی نیست اسم تو را بخواند یا خویشتن را برانگیزاند تا به تو متمسک شود زیرا که روی خود را از ما پوشیده ای، و ما را به سبب گناهان ما گداخته ای.»(اشعیا 64: 7 ). چطور می توان در مقابل این سخنان اشعیا بیتفاوت ماند؟ به نظر می آید زندگی روزمره جهان امروزی را به قلم می کشد دنیایی که خدا جای خود را به انسان داده است و گویا این انسان است که خالق همه چیز است؛ بناها، کار، اقتصاد، حمل و نقل، علم و دانش، تکنولوژی، چنان به نظر می رسد که همه وابسته به قدرت انسانند. در بعضی مواقع تصور می کنیم که همه چیز بر وفق مرادمان است و کامل و بدون عیب نقص چه در طبیعت چه در جامعه، بنابراین فکر میکنیم که خدا از ما روی برگردانده و ما را به حال خود رها نموده است.

در حقیقت، «مالک این هستی» انسان نیست بلکه پروردگار است. در همین مورد کتاب مقدس در انجیل مرقس می فرماید: پس بیدار باشید، چرا که نمی دانید صاحب خانه چه هنگام خواهد آمد، شب، سپیده دم به وقت خواندن خروس یا بامداد، مبادا چون بی خبر آمد، شما را خفته یابد.» ( مرقس13: 35 و 36 ).

ایام سوبارا هر ساله این مژده را به همراه دارد تا زندگی ما مسیر درست خود را به سوی چهره ی پروردگار باز یابد. چهره ای که نه به عنوان مالک بلکه پدر و یک دوست شناسانده می شود. بیایید تا همراه با مریم باکره که راهنمای ما در این ایام مژده است، سخنان اشعیا نبی را به خود نسبت دهیم: « اما الان ای خداوند، تو پدر ما هستی. ما گل هستیم و تو صانع ما هستی و جمیع ما مصنوع دستهای تو می باشیم.» ( اشعیا64: 8 ).

 

 

 

میدان حضرت پطرس مقدس

یکشنبه 27 نوامبر 2011-11- 30

واتیکان