سخنرانی اسقف اعظم توماس میرم در اجتماع اسقفان خاورمیانه

14 اکتبر 2010 مصادف با 22 مهر 1389

قبل از هر چیز می خواهم از تمامی کسانی که زحمت کشیده این موضوعات مربوط به اجتماع را تهیه کرده و آماده نموده اند نهایت تشکرات و قدردانی خود را ابراز بدارم.

این اجتماع به ما نیرو و امید می بخشد و ما را در راهی که پیش گرفته ایم با وجود مشکلات فراوا ن یاری می دهد تا حامل و رساننده ی شهادتی زنده در راه مسیحیت باشیم. همانطوری که در برنامه آماده شده برای اجتماع می خوانیم بشارت یک نوع شهادت و از جان گذشتگی است که در بسیاری از کشورهای خاورمیانه مسیحیان آن را زندگی و تجربه می نمایند و بدون از دست دادن ایمان خود متحمل هرگونه ناخوشایندی و رنج هستند.

مسیحیان از همان آغاز مسیحیت همانطوری که تاریخ آن را به خوبی بازگو می کنند تحت آزار و اذیت بوده اند. با وجود این آزار و اذیت ها همانطور که شاهد آن هستیم مسیحیان توانسته اند گنجینه ی ایمان را با وفاداری و خلوص نیت تا به امروز نگاه داری کنند.

کلیسای کلدانی به طور اخص متحمل بسیاری از این وقایع بوده است و فدیه های بسیاری را در این راه تقدیم کرده است و به خاطر همین به کلیسای شهیدان معروف است و از همان آغاز به کوچ کردن از شهری به شهر دیگر و از کشوری به کشور دیگر ادامه داده است بدون اینکه در ایمان خود متزلزل شود زیرا که هدف آنها توسط خون بسیاری از شهیدان و قدیسان نگهداری و تقویت شده جامه عمل پوشیده است.

امروز می توان هم آواز با داود نبی بسراییم : برای تو همیشه قلع و قم می شویم» مسیحیان هر روزه صلیب خود را بر دوش گرفته به سوی جلجتا در حرکتند و این خاطره را زنده اما در سکوت  فریاد می زنند. شهادتی که فریاد بلندی است قابل شنوا توسط تمامی مردمان اراده ی نیک .

هر روزه مسیحیان از طریق تلویزیون ، روزنامه ها، مجلات، بلند گو ها ندای اینکه کافرند را می شنوند و به خاطر همین در جامعه به عنوان مردمان درجه دوم شناخته می شوند اما آنان همیشه در ایمان خود قوی و استوار می مانند و بسیار در ایمانشان شجاع بوده و در اکثر موارد با غرور خاصی آن را ابراز می دارند.

ادامه مطلب