زندگی یک زیارت است که در آن باید در هوشیاری و محبت زندگی نمود

 

موجودیت ما بر روی زمین جنبه ی موقتی دارد که باید همانند یک زیارت زندگی شود و نگاه خود را باید به هدف نهایی که خدا است دوخت. چرا که او ما را آفرید و ما را از آن خود نمود. به همین دلیل خدا هر انسان را برای زندگی فرا می خواند و به او برکات عقلانی می بخشد و به او مأموریتی را جهت اتمام عطا می نماید که همان شفقت و محبت است. اینگونه بود که پاپ اعظم بندیکت شانزدهم لیتورجی این یکشنبه 13 /11/2011 را قبل از برکت روز یکشنبه تفسیر نمود.

با اشاره به اولین رساله پولوس رسول به تسلوکیان فصل 5 آیه 2 خاطر نشان می سازد: روزی خداوند همانند دزد شبانگاه فرا خواهد رسید. به این معنی که بدون اطلاع و هشدار. و آگاه می سازد که این آمدن مرتبط است به مرگ و پس از آن قضاوت نهایی. و اضافه می نماید، آگاه بودن به بازگشت شکوه مندانه ی خداوندمان عیسی مسیح ، ما را به زندگی با رفتاری هوشمندانه بیدار می نماید تا اینکه به همانگوهنه که مشتاقانه منتظر تولد او بودیم، در انتظار بازگشت دوباره ی او نیز بمانیم.

با به خاطر آوردن مثل لیاقتها در انجیل متی باب 25 آیه 14 تا 30 توضیح میدهد که، عیسی به شاگردان خود می آموزد که چگونه از نعمتهای عطا شده خدا باید استفاده نمود؛ خدا هر انسانی را برای زندگی فرا می خواند و به او استعداد میبخشد و مأموریتی جهت انجام به او می سپارد. تصور کردن به اینکه این استعدادها اجباری می باشد بدور از عقل است همانطور که فکر کنیم با عدم بکار گیری آنها موجودیت ما زیر سوأال خواهد رفت.

حضرت پاپ با اشاره به سخنان قدیس گریگور کبیر، می فرماید: خداوند هیچ کس را عاری از نعمتها و محبت خود نمی گرداند. می فرماید: بنابراین بردران عزیز، بر ما واجب است تا نهایت دقت را در حفظ و نگهداری این شفقت خداوند، به کار ببندیم. (برگرفته شده از موعظات انجیل مقدس 9: 6). بعد از تأکید بر اینکه شفقت واقعی در محبت است چه به دوستان و یا دشمنان، ادامه میدهد: اگر شخصی این برکت را رد نماید، همه خوبی خود را در زندگی از دست خواهد داد و از هرگونه استعداد خداوندی منزوی  خواهد شد و بیرون به تاریکی افکنده خواهد شد.

عالیجاب پاپ اعظم اشاره نمود به اینکه محبت خداوندی هیچ وقت بدون ثمره نیست و بدون آن هر نعمت دیگری تهی و بیهوده خواهد بود. (اول کورنتیان13: 3 ). اگر عیسی ما را آن قدر محبت نمود تا اینکه زندگی خود را فدیه گناهان ما نمود، (رساله اول یوحنا 3: 16 ) چطور می توانیم خدا را با تمام دل و با تمام وجود دوست نداریم؟ ونیز یکدیگر را دوست نداریم؟ (رساله اول یوحنا 4: 11). فقط با شراکت در محبت می توانیم در شادی خداوندمان سهیم باشیم.  باشد که  مریم باکره با صبر و هوشیاری خود ما را در  راه ملاقات با خدا همراهی نماید.

 

 

یکشنبه 2011/11/13

واتیکان