مسيحيان و مسلمانان:

در اتحاد برای فائق آمدن بر خشونت در ميان پيروان اديان مختلف

پيام به مناسبت پايان ماه رمضان

عيد فطر1431 هجري قمري- 2010 ميلادي

شهر واتیکان

دوستان عزیز مسلمان،

1.     یکبار دیگر فرا رسیدن عید فطر در پایان ماه رمضان، زمان مناسبی است که از سوی شورای پاپی برای گفتگوی بین ادیان آرزوهای قلبی خود را برای آرامش و شادی شما ابراز نمایم.

در طول این ماه شما خود را به دعا، روزه، کمک به نیازمند ترین افراد و تحکیم روابط خانوادگی و دوستی سپردید. خداوند این تلاشها را بی پاداش نخواهد گذارد.

2.     از اینکه،  همانگونه که از جلسات دوستانه ای که اغلب به تبادل نظرهای دینی و مذهبی منتهی می­شود پیدا است، ایمانداران سایر ادیان، به خصوص مسیحیان، در طول این ایام روحاً به شما نزدیک هستند، بسیار خوشحالم. برای من همچنین موجب خوشنودی است که فکر کنم این پیام سهم مثبتی در تعمقات شما داشته باشد.

3.     موضوع ارائه شده امسال از سوی شورای پاپی که عبارت است از "مسیحیان و مسلمانان: در اتحاد برای فائق آمدن بر خشونت در میان پیروان ادیان مختلف"، متأسفانه موضوعی مطرح، لا اقل در بعضی نقاط جهان است. از سوی دیگر، کمیته مشترک برای دیالوگ نیر که توسط شورای پاپی و کمیته دائم دانشگاه الازهر برای دیالوگ بین ادیان توحیدی تأسیس شد، این موضوع را به عنوان موضوع تعمق و بحث در طول آخرین اجلاس سالانه خود (قاهره 23-24 فوریه 2010) انتخاب نمود. اجازه بدهید برخی ار نتیجه گیری­هائی را که در پایان این جلسه اعلام شد با شما در میان گذارم.

4.     عوامل زیادی برای خشونت در میان پیروان سنتهای دینی مختلف وجود دارد، از جمله: سوء استفاده از دین و مذهب با اهداف سیاسی یا اهداف دیگر، تبعیض بر مبنای هویت قومی یا دینی، اختلافات و تنش­های اجتماعی، جهل، فقر و عدم پیشرفت نیز عوامل مستفیم یا غیر مستقیم خشونت در بین و در درون جوامع دینی است. باشد که مقامات مدنی و دینی سهم خود را در بهبود بخشیدن به شرایط در راه نفع عموم و کل جامعه ایفاء نمایند. باشد که مقامات مدنی حافظ برتری قانون از طریق تضمین عدالت واقعی باشند تا مانع عاملان و اشاعه دهندگان خشونت گردند.

5.     در متنی که در بالا ذکر شد سفارشات مهمی نیز آورده شده است: اینکه قلبهای خود را به روی بخشش متقابل و آشتی برای نیل به یک زندگی مشترک صلح آمیز و ثمر بخش بگشائیم، به عنوان پایه­ای برای یک فرهنگ دیالوگ آنچه را که بین ما مشترک است باز شناسیم و به تفاوت­ها احترام گذاریم. شأن و حقوق هر انسان را صرفنظر از تعلقات قومی یا دینی بشناسیم و احترام گذاریم، لزوم ایجاد قوانین عادلانه که متضمن برابری اساسی همه انسانها باشد، اهمیت تعلیم و تربیت در جهت احترام، گفت­و­گو و برادری در زمینه­های تربیتی مختلف، در خانه، در مدرسه، در کلیسا­ها و مساجد، به این ترتیب قادر خواهیم بود با خشونت بین پیروان ادیان مختلف مقابله نمائیم و صلح و   هماهنگی را میان جماعتهای گوناگون دینی و مذهبی اشاعه دهیم. تعلیم رهبران دینی، و همچنین کتب درسی که ادیان را به گونه­ای واقعی ارائه می­دهند و تعلیم و تربیت به طور کلی، تأثیری به سزا بر آموزش و شکل­گیری نسل­های جوان دارد.

6.     امیدوارم که این افکار، علاوه بر پاسخی که در جماعتهای شما و با دوستان مسیحی­تان بر می­انگیزانند، به تداوم دیالوگی بیش از بیش مبنی بر احترام و آرامش کمک نمایند، دیالوگی که بر آن برکات الهی را می­طلبم.                                                           

                            

کاردینال ژان لوئی توران

رئیس

                                                                                                      

پیر لویجی چلاتا

دبیر         

 

PONTIFICAL COUNCIL
FOR INTERRELIGIOUS DIALOGUE