پیام پاپ اعظم بندیکت شانزدهم به مناسبت عید میلاد عیسی مسیح

واتیکان 24 دسامبر 2010

«و کلمه جسم گرفت»

 

برادران و خواهران گرامی در رم و تمام نقاط جهان به سخنانم گوش فرا می دهید، با شور و اشتیاق پیغام عید میلاد را به اطلاع همه ی شما عزیزان می رسانم: خدا جسم انسانی به خود گرفته در میان ما ساکن گردید: «عمانوئیل (خدا با ماست» نزدیک است. یک غریبه نیست بلکه چهره ی به خود گرفته است همان عیسی.

پیغامی است همیشه تازه، شگفت آور، زیرا که هرگونه امید در دلهای ما را بر می افروزد. چه بسا فقط یک مژده و بشارت نیست؛ یک رویداد است ، یک اتفاق است که شاهدان عینی آن را از نزدیک مشاهده کرده ارتباط برقرار نموده اند. همانگونه که با او بودند، کارهای او را مشاهده نموده اند و به سخنانش گوش فرا داده اند: و هنگامی که او را بعد از رستاخیز دیده ملاقات نمودند بعد از آنکه بر صلیب کشیده شد، اطمینان یافتند که به درستی اوست، انسان حقیقی و در عین حال خدا حقیقی، پسر یگانه ، از پدر یافت، آکنده از فیض و راستی (یوحنا 1: 14).

«کلمه جسم گرفت». در مقابل این اکتشاف، این سؤال دوباره بر انگیخته می شود: چگونه ممکن است؟ کلام و جسم حقایقی هستند جدا از هم: چگونه کلام ازلی و توانا می تواند تبدیل گردد به انسانی ظریف و فناپذیر ؟ جوابی غیر از این نیست که « عشق و محبت». هر که عاشق است، هر چه دارد با معشوق قسمت می کند و می خواهد با او یکی گردد، کتاب مقدس روایت باشکوه عشق خدا را به مردم خود برای ما به تصویر می کشد که چگونه در عیسی مسیح به اوج خود رسیده تکامل می یابد.

در حقیقت خدا تغییر نمی یابد: او بر خود وفادار است. کسی که جهان را آفرید هم آن کسی است که ابراهیم را صدا زد و خود را بر موسی آشکار کرد: « من هستم آنکه هستم» خدای ابراهیم، اسحاق و یعقوب؛ خدای بخشنده و رئوف، ثروتمند در محبت و اعتماد (خروج3: 14-15 و 34: 6). خدا تغییر ناپذیر است، او از ازل تا ابد محبت است. در خود در ، تثلیث مقدس کاملاً متحد است. هر کلام و عمل او بر اتحاد استوار است. راز تجسد اوج خلقت است. زمانی که در بطن مریم، بنا به خواست پدر و قدرت روح القدس، عیسی تشکیل یافت، پسر خدا، انسانیت را به خود گرفت، خلقت به اوج خود رسید. در آغاز هماهنگ کننده ی جهان « کلمه(logos ) خود قسمت از جهان گشته در زمان و مکان جسم گرفت.

«کلمه جسم گردید». نور این حقیقت کسی که ایمان آورد را منور می کند، زیرا یک راز محبت است. تنها کسانی که قلبهای خود را بر این راز می گشایند، توسط نور این میلاد احاطه گردیده اند. اینگونه بود در شب بیت لحم، و امروز نیز چنین است. جسم گرفتن پسر خدا رویدادی است در تاریخ به وقوع پیوسته است و در عین حال فراتر از آن نیز می رود. در شب جهان نوری تازه می درخشد، نوری که دیدگان ایمان داران را شیفته ی خود می کند و قلب رئوف هر که در انتظار رهایی است را گرمی می بخشد.

اگر حقیقت فرمول ریاضی بود نتیجه ی احتمالی را در خود داشت اما اگر حقیقت محبت است، ایمان را می طلبد « آری» را از قلب ما برای ورود به آن می طلبد. قلب ما در جستجوی حقیقتی نیست که محبت باشد؟ کودک با پرسشهای متوالی خود در جستجوی آن است؛ جوان نیز در جستجوی آن است تا معنی زندگی خود را دریابد؛ مرد و زن بالغ نیز در جستجوی آن هستند تا اینکه راهنما و پشتیبان آنها در خانواده و در کار باشد؛ انسان کهنسال نیز در جستجوی آن است تا به اختتام زندگی خو بر روی زمین معنایی ببخشد.

«کلمه جسم گردید». مژده ی میلاد، نوری است برای همه ملتها، برای عموم انسانها. عمانوئیل« خدا با ماست» ، به جهان همانند پادشاه عدالت و صلح آمد. پادشاهی او همانطور که می دانیم، هر چند از این جهان نیست، اما مهمتر از تمامی پادشاهیهای این جهان است. همانند خمیر مایه ی این جهان است؛ اگر نباشد، قدرتی که گسترش روزانه را تغذیه می کند، تلاش برای نیکی، کمک به همنوع، جدال صلح آمیز برای برقراری عدالت، رو به ضعف خواهند گرایید. ایمان داشتن به خدایی که در روایت زندگی ما انسانها شریک گردید، شجاعتی خاص برای هرچه بهتر شدن آن با وجود تضادهایی که وجود دارند به ما می بخشد. جای امیدی است برای آنانی که هویت آنها مورد تجاوز و تعدی قرار گرفته است، زیرا آن کسی که در بیت الحم متولد گردید، آمد تا انسان را از پیوند به ریشه و یوغ بندگی آزاد نماید.

نور میلاد بار دیگر در سرزمینی که عیسی به دنیا آمد بتابد و الهام بخش اسرائیلیان و فلسطینیان باشد تا اینکه به توافقی عادلانه و صلح آمیز دست یابند. بشارت آمد عمانوئیل، هر گونه درد و رنج را تسکین دهد و موجبات دلداری و دلگرمی جماعت مسیحی را در عراق و در تمامی خاورمیانه فراهم آورد  و تسلی خاطری باشد برای آینده ای همواره با امید و محرکی باشد برای رؤسای دول برای همدلی و همدردی آنان. همچنین باشد برای آنانی که در هائیتی در اثر زمین لرزه و بیماری در درد و رنج به سر می برند. نباید از یاد برد کشورهای کلمبیا، ونزوئلا و گواتمالا و کاستاریکا که متحمل حوادث طبیعی ناگوار گردیدند.

باشد که میلاد نجات دهنده درهای صلح و آشتی را بر مردم سومالی، دارفور، بگشاید. ثبات سیاسی و اجتماعی را در ماداگاسکار برقرار نماید. امنیت و احترام را برای مردم افغانستان و پاکستان به ارمغان آورد. و گفتگوی فی ما بین نکاراگوئه و کاستاریکا را نرمی ببخشد. و صلح را در جزایر کره برقرار نماید.

باشد که میلاد منجی عالم ایمان و اعتماد را در ایمانداران کلیسای شرق جین استحکام بخشد تا اینکه در مقابل محدودیتهای آزادی مذهب دلسرد نباشند. محبت « خدا با ما» صبر و شکیبایی را به همه ی جماعت مسیحی که به نحوی مورد آزار و تبعیض قرار دارند ببخشد. و دولتمردان سیاسی و مذهبی را بر این دارد تا از تلاش برای برقراری احترام و آزادی مذهب باز نایستاده  همواره تلاش نمایند.

برادران و خواهران گرامی، « کلمه جسم گردید» آمد تا در میان ما سکنی گزیند او همان «عمانوئیل» است؛ خدایی که خود را به ما نزدیک نمود. بییائید تا بر این راز عظیم تعمق کنیم، و تا اینکه نور درخشان بیت الحم قلبهای تک تک ما را منور گرداند. عید میلاد بر همه ی شما مبارک باد.

 ترجمه از کشیش هرمز اصلانی

برگرفته شده از روزنامه ی رسمی هفتگی L'osservatore Romano

(©L'Osservatore Romano - 27-28 dicembre 2010)