عيد تعميد عيسي مسيح

انجيل متي فصل 3 آيه 1 الي 17

به گفته انجيل عيسي به قصد تعميد توسط يحيي از ناصره به محلي كه او تعميد مي داد رفت و در صف تعميد جويندگان منتظر نوبت شد. هنگاميكه به يحيي نزديك شد يحيي او را شناخته به اعتراض ندا سر داد اما عيسي در جواب گفت بگذار فعلاً اينطور باشد زيرا بايد عدالت را بجا آوريم. اين اولين سخن مسيح در آغاز زندگي آشكار وي مي باشد.

سخن آمرانه اي است عيسي يحيي را وادار مي كند تا او را تعميد دهد اما در عين حال حاكي از اطاعت و فرمانبرداري او نيز هست. زيرا عيسي بدينوسيله همبستگي خود را نه فقط با جويندگان تعميد بلكه با تمام اعضاء قوم از دير باز اعلام مي كند. با فرو رفتن در آب اردن مي خواهد با قوم يهود از آب درياي سرخ گذشته باشد. وي مأموريت خويش را با اعلام اين همبستگي و نه با جدائي از قوم آغاز مي كند عيسي از آن اين قوم است.

تعميد مسيح مانند آيينه ايست كه در آن تمام زندگاني و تاريخ وي منعكس شده است. فرو رفتن مسيح در آب رمز تجسم او يعني كلمه انسان شد و ميان آدميان حلول كرد و همچنين فرو رفتن عيسي در آب اردن نشانه اي از مرگ و رستاخيز و صعود وي مي باشد. عيسي مرگ را ديد و بر مرگ و شيطان چيره گشت و رستاخيز كرد او پيروزمندانه چه از آب و چه از قبر مانند فاتحي بيرون مي آيد.

در انجيل آمده پس از اينكه عيسي تعميد گرفته به دعا مشغول بود آسمان گشوده شد و روح القدس بصورت كبوتري بر او نازل شد و صدائي از آسمان آمد تو پسر عزيز من هستي از تو خشنودم. در اسرائيل به فردي كه برگزيده خداوند و در قوم نقش ويژه اي ايفا مي كرد پسر خدا گفته مي شد اما در مورد ظهور خدا بر عيسي در روز تعميد او اين اصطلاح به اين معنا نيست بلكه اين نسبت ارتباط اختصاصي را بين مسيح و خداوند بيان مي كند و اين اولين ظهور صريح تثليث مقدس خداي يگانه در سه اقنوم (شخص) مي باشد كه پس از تعميد مسيح در رود اردن در طي زندگي مسيح اين حقيقت صريح تر خواهد شد. آمين .

 

تفسير انجيل از كشيش توما شينو