روز 22 خرداد سال 1390 ساعت 6 بعدازظهر در کلیسای پروتستان شهر ارومیه پانزدهمین دوره دعای بین کلیسایی با خوش آمدگویی و دعای ای پدر ما که در آسمانی ... توسط جناب کشیش ایلیا یادگار آغاز شد.

کلیسا مملو از جمعیتی بود که از کلیساهای دیگر هم آمده بودند تا زیر یک سقف و در مکانی مقدس گرد هم بیایند و با هم دست به دعا بلند کنند. یک دل و یک صدا

سپس پیام اتحاد توسط اسقف اعظم توماس میرم خوانده شد. ایشان اینچنین آغاز کردند که: امروز عید پنطیکاست روز نزول روح القدس بر شاگردان است و ما نیز سالی یکبار دور هم مثل خواهر و برادر جمع می شویم و بنام عیسی مسیح دعا می خوانیم. امروز روز تولد جماعت ربّانی است. روز تولد ایمانداران.

در چنین روزی حضرت مریم و سایر کسانیکه مسیح را پس از قیام دیده بودند از ترس یهودیان خود را مخفی کرده بودند و امروز از ترس رها شدند و آماده شدند تا پیغام روح القدس را در تمام جهان پخش کنند. روح القدس همان خداوند کامل است که در جماعت ایمانداران عمل می کند و زندگی تازه ای به آنان می بخشد. چنین بود که پطرس و شمعون به جماعت گفتند که ما در این ساعت از روز مست شراب نیستیم بلکه از روح القدس مست شده ایم. زیرا او قیام کرده و زنده است و در میان ماست و این اوست که امروز از جانب ما صحبت می کند. اوست که به ما نیرو و شجاعت می دهد تا در برابر مشکلات دنیا بایستیم. زیرا رضای پدر ، پسر و روح القدس یکی است. خدا به هر یک از ایمانداران خلعتی مناسب از توانایی داده است. بیایید دعا کنیم از طرف همدیگر و حتی برای دیگرانی که نمی شناسیم.

سپس سرودی توسط گروه کر خوانده شد. و دعای اتحاد توسط کشیش یوحنا لوژون انجام گردید.

پس از آن کشیش ایلیا قطعه ای از رساله پولس به رومیان (1: 8ـ17) را قرائت نمودند. و بعد نوبت به کشیش دریاوش عزیزیان رسید تا کلام خدا را موعظه کنند.

ایشان ابتدا عید پنطیکاست را به جماعت حاضر تبریک گفتند و به زندگی سختی که مسیحیان به خاطر مژده عیسی مسیح در زمان رم داشتند اشاره نمودند. و اینکه انسان همیشه سعی کرده است با سختی به خدا نزدیک شود و افتخار اولیه خود را بدست آورد. اکثر مردم تصور می کنند که فقط با کارهایشان می توانند به خدا نزدیک شوند. اما مسیح چیز دیگری را ثابت می کند. زیرا شفقت خدا بسیار بالاتر و با ارزشتر از اعمال انسانهاست. و پولس رسول هم روی این موضوع تأکید می کند. روی اعمال انسانها و قدرت خداوند.

در این زمان سرود دیگری توسط گروه کر جوانان کلیساهای متحد خوانده شد.

قرائت بخشی از انجیل یوحنا (15: 1ـ16) توسط کشیش دریاوش قسمت دیگری از مراسم بود.

کشیش توما شینو نیز در موعظه خود چنین خطاب نمودند:

چندی پیش تاکها شاخه های درهمی داشتند ولی حالا چه؟ اگر دقت کرده باشید بعد از اینکه باغبانان آنان را حرص نمودند همه شاداب و مرتب برپا ایستاده اند. ما مثل تاک هستیم که شاخه های زیادی می دهند. این شاخه ها از ریشه خود قوّت می گیرند و ما ایمانداران هم بدون ریشه خود یعنی عیسی مسیح نمی توانیم پا بگیریم و شاداب بمانیم. ما انسانیم و خطاهای زیادی داریم. این خطاها مانند شاخه های زاید تاکها هستند. پس باغبان ما، عیسی مسیح خطاها و گناهان ما را اصلاح می کند، تا ثمره بهتر و بیشتری بدهیم.

ما چون انسانیم می خواهیم بالاتر از بقیه باشیم و گاهاً خدا را فراموش می کنیم. خدا انسان را در سختی می اندازد تا ایمانش را رشد دهد. اما کسی برنده می شود که ایمانش را نگه دارد. خدا دو ثمره از ما می خواهد. یکی از آنها بهره های اخلاقی و معنوی است و دیگری بشارت برای مسیح است.

و امید یکی از میوه های ایمان است و شاید زیباترین آنها باشد.

بیایید قلبهایمان را به مسیح واگذاریم تا بتوانیم محبتمان را به او ثابت کنیم.

اجرای سرود توسط گروه کر ـ قرائت اعتقاد نامه توسط کشیش یوحنا ـ دادن سلام مسیح توسط مار توماس میرم و دعای جماعت توسط کشیش یادگار و در خاتمه اجرای دعا توسط مار توماس پایان بخش این مراسم بود.

امید است که سال آینده بار دیگر در چنین روزی گرد هم جمع شویم و دست به دعا برداریم. یک دل و یک صدا .

گزارش از : آنت ورده