سخنرانی پاپ اعظم بندیکت شانزدهم در اختتامیه ی مجمع اسقفان خاورمیانه

در فاصله ی دو هفته از مراسم افتتاح مجمع اسقفان خاورمیانه، بار دیگر در این روز خداوند دور قربانگاه اعتراف کلیسای حضرت پطرس برای اختتام این اجتماع مقدس گرد هم آمدیم.

قلبهای هریک از ما به خاطر این برکت تجربه ای  بی همتا و منحصر به فرد که در این روزها داشتیم مملو از ستایش و مدح برای خدا است. این برکت نتنها برای ما، بلکه برای تمام کلیسا و جماعت خدا که در سرزمینهای خاورمیانه زندگی می نمایند.

به عنوان اسقف رم، از شما پدران و شبانان این اجتماع، کاردینالان، پاتریرکان، اسقفان اعظم، اسقفان، علی الخصوص، دبیر اول، چهار رؤسای   این جلسه، مدیر جلسه، و تمامی دست اندر کاران که در این روزها بی وقفه برای هرچه بهتر برگزاری این اجتماع نهایت تلاش خود را نموده اند، بی نهایت تشکر و قدر دانی می نمایم.

امروز صبح سالن اجتماعات را ترک کرده در خانه خدا برای دعا گرد هم آمدیم، به همین مناسبت مثل فریسی و باجگیر روایت شده توسط عیسی و به قلم کشیده شده توسط حضرت لوقا( لوقا 18: 9-14 )، مستقیماً مرتبط به ما می باشد؛ اگر به کارهای این روز نظر بیافکنم؛ ما نیز بعضی اوقات می توانیم کارهای نیک خود را برای خدا یادآور شویم. اما دعا برای اینکه به تواند با آسمان کشیده شود می بایست از قلب رئوف و پاک برخیزد. بنابراین ما نیز، در پایان این وظایف کلیسایی، قبل از هر چیزی باید خدا را شکر گوییم نه برای  لیقاتهایمان، بلکه، برای فدیه او برای ما.  خود را کوچک بشماریم و محتاج رهایی، نجات و بخشش هستیم؛ واقف باشیم که همه چیز از او سرچشمه می گیرد و تنها بوسیله ی روح القدس، شفقت او به ما عطا می شود. و فقط به این طریق می توان ثروتمند گردیده، به درستی در راه خداوند قدم گذاشته به خانه ی پدر بازگردیم.

اولین رساله و مزمور خوانده شده ی امروز ، بر روی دعا پافشاری کرده ویادآور می شود، که دعا ی شخص رنج دیده و مظلوم و فقیر در کنار خدا مورد قبول است همانطوری که در کتاب یوشع بن سیرا می فرماید« دعای شخص مظلوم و فقیر ابرها را می شکافد» 35: 21 ) و در مزمور می خوانیم « خداوند به آن کسی که قلب شکسته دارد نزدیک است، او روانهای رنجور را رهایی می بخشد»(34: 19 ).

دعا های ما برای مردمانی خواهد بود که در خاورمیانه در موقعیتهای سخت و طاقت فرسایی زندگی می کنند چه از لحاظ اقتصادی و چه از لحاظ اجتماعی و فشار و رعب و وحشت. کلام خدا امروز برای ما حاوی نور امید تسلی دهنده می باشد« تا این دعا وصول نیابد تسلی نمی یابد. از پای نمینشیند تا خدای تالی بر او نظر افکند، و حق دادگران را بستاند و انصاف را دگرباره پا بر جای سازد. و خداوند درنگ نخواهد کرد، با آنان شکیبایی نخواهد ورزید، تا بدانجا که کمر مردمان بیرحم را بشکند. » (یشوع بن سیرا« از کتابهای قنون الثانی کتاب مقدس اورشلیم» 35: 21-22 ). این رابطه تنگاتنگ بین دعا و عدالت مار را متوجه شرایط بسیار سختی که در جهان امروزه شاهد آن هستیم علی الخصوص در خاورمیانه می کند. فریاد شخص رنج دیده و مورد ظلم قرار گرفته به طریق خاصی به حضور پروردگار می رسد، و خدا می خواهد تا راه چاره ای برای او مهیا سازد تا آینده ای همراه با آزادی که در افق آن امید به چشم می خورد برای او فراهم آید.

ادامه مطلب