image

Image

Image

Image

image

 

پیغام پاپ اعظم فرانسیس اول به مناسبت روز دعا برای دعوت

 

برادران و خواهران عزیز !
1. انجیل  روایت میکند که چگونه وقتی عیسی از میان شهرها و دهات میگذشت با دیدن جماعت زیاد بر آنها ترحم نمود، زیرا همانند گوسفندان بی شبان، پریشان حال و پراکنده بودند. بنابراین به شاگردان خود فرمود: «لیکن کارگر کم است و حصاد فراوان ، پی از صاحب حصاد استدعا نمایید تا کارگر در حصاد بفرستد» ( متی 9: 35-38). این سخنان ما را به تعجب وا میدارند، زیرا همه می دانیم که لازم است قبل از هر چیز زمین را شخم زد، بذر پاشید و کاشت تا بعدها بتوان در زمان مناسب به فراوانی برداشت نمود. حال اینکه عیسی می فرماید: « حصاد بسیار است». ولی چه کسی بر روی زمین کار کرده است تا نتیجه چنین گردد؟ تنها یک جواب میتوان داد و آن اینست « خدا». آشکار است زمینی که عیسی از آن یاد میکند بشریت است، ما هستیم. نتیجه ی عمل صالح است که ثمره بسیار دارد که همان فیض خداوند است و رابطه با او ( یوحنا 15: 5 ).دعایی که عیسی از کلیسا میطلبد، بنابراین، مربوط به درخواست برای ازدیاد تعداد افرادی است که در خدمت ملکوت او باشند. پولوس رسول، که یکی از آنان یعنی بود، ، بدون خستگی در راه انتشار انجیل و خدمت به کلیسا( با خدا همکاری می نمود ). با آگاهی کسی که تجربه نموده است چگونه خواست نجات خدا اسرار آمیز است و فیض او سرآغاز هر دعوت است، رسول به قرنتیان یادآور میشود: شما زمین خداوند هستید( اول قرنتیان 3: 9 ). بنابراین در اعماق درونی قلب ما اشتیاق به حصاد زیاد که فقط خدا میتواند باعث آن باشد را احساس کرده او را به خاطر عشق مجانی که به ما عطا مینماید، سپاسگذاری نمود و در آخر برای کارهای انجام شده بدست او، او را سجده مینماییم؛ کارهایی که آزادانه آنها را میپذیریم تا با او و برای او عمل نماییم.
2.  بارها این مزمور را سرائیده ایم، « او ما را آفرید. ما قوم او هستیم و گوسفندان مرتع او» (مزمور 100: 3)؛ یا اینکه، « زیرا که خداوند یعقوب را برای خود برگزید و اسرائیل را جهت ملک خاص خویش» ( مزمور 135: 4 ). بدینگونه، ما «ملک» خداوند هستیم نه به منظور مالکیت همانند ارباب و برده، بلکه، ما را در او و با یکدیگر متحد میگرداند، اتحاد بر اساس عهدی که ابدی است « رحمت او تا ابدالآباد است» (مزمور 136). در روایت دعوت ارمیا نبی، برای مثال، خداوند یادآور میشود که همیشه ما را پاسداری میکند تا زمانی که کلام او در ما به حقیقت بپیوندد. تصویر مناسب، شاخه ی درخت بادام است که قبل از همه ی درختان به شکوفه مینشیند و آغاز تولد زندگی جدید در بهار را بشارت میدهد (ارمیا 1: 11-12). همه چیز از او سرچشمه میگیرد و هدیه ای است از جانب او، زندگی، مرگ، حال، آینده، اما رسول این اطمینان را به ما میدهد: و شما از مسیح و مسیح از خدا مي باشد. ( اول قرنتیان 3: 23 ). این توضیحی است در چگونگی تعلق داشتن به خدا: به واسطه رابطه واحد و شخصی با عیسی، که توسط تعمید از بدو تولد و زندگی نوین به ما عطا گردیده است. مسیح است که بنابراین، با کلام خود ما به طور مستمر به چالش وا میدارد، و هنگامی است که « او را به تمامي دل و تمامي فهم و تمامي نفْس و تمامي قوّت محبت نماییم» (مرقس 12: 33 ). بنابراین هر دعوت، هرچند در شکل راه های متفاوت باشد، نیاز به خروج از خود برای مرکزیت قرار دادم مسیح و انجیل در زندگی. یا در زندگی زناشویی، یا در زندگی وقف شده مذهبی، یا در زندگی روحانی، لازم است افکار را بر حسب خواست خدا تنظیم کرد و به کار گرفت.
این خروجی است که ما را به راهی میبرد که در آن خدا را تقدیس نماییم و برای او در برادران و خواهران خدمت نماییم. بنابراین «همه برای تقدیس مسیح در قلبهای خویش فرا خوانده شده ایم». (اول پطرس 3: 15 ) تا به فضیلت در بذر کلام او برسیم که تا اینکه این بذر در ما رشد نموده و برای خدمت به دیگری برساند. نباید بیم داشته باشیم، زیرا خدا با شور و تخصص در هر فصل زندگی، کار خود را بررسی و همراهی مینماید. هرگز ما را رها نمینماید، اجرای نقشه رهایی ما جای خاصی در قلب او دارد، با وجود این رضایت و همکاری ما را می طلبد.
3. امروز نیز عیسی در حقایق زندگی روزانه زندگی مینماید تا اینکه به همه نزدیک باشد، از آخرینها گرفته، تا بیماریها و رنجهای ما را برطرف نماید. اکنون صحبتم را با آنانی می کنم که حاضرند با دقت به ندای مسیح که در کلیسا طنین می افکند، گوش فرا میدهند تا اینکه دعوت خدا در زندگی را بیابند. شما را دعوت مینمایم تا مسیح را دنبال نمایید، و بگذارید تا شما را از درون توسط کلام خود «روح و حیات است» تغییر دهد (یوحنا 6: 63 ). مریم مقدس مادر عیسی و مادر آسمانی ما، همراه با ما تکرار مینماید: « هرچه به شما میگوید، بکنید» (یوحنا 2: 5 ). برای شما خوب است که در اعتماد با اجتماعی که بتواند انرژی های مثبت را در درون شما افزایش دهد، همراه و همگام شوید. دعوت میوه ای است که در زمینی که در آن خدمت متقابل و زندگی معتبر کلیسایی کاشته شده است، خواهد رسید. .هیچ دعوت از خود به وجود نمی آید و یا برای خود زندگی نمینماید. دعوت از قلب خدا سرچشمه میگیرد و در زمین خوب ایمان داران ، در امید برای برادری، جوانه میزند. این همان چیزی نیست که عیسی فرمود؟: « به همین همه خواهند فهمید شاگرد من هستید اگر محبت یکدیگر را داشته باشید» (یوحنا 13: 35 ).
4. برادران و خواهران گرامی، زندگی نمودن این درجه عالی مرتبه مسیحیت، به این معنی است که گاهی باید بر خلاف جریان شنا کرد و موجب میشود بیرون و یا درون ما، با موانع زیادی روبرو شد. عیسی خود، ما را از این امر برحذر میدارد: بذر نیکویِ خدا بعضی مواقع توسط روح پلید ربوده میشود، یا توسط درد و رنجها متوقف میگردد، توسط نگرانیها و دنیای فریب دهنده خفه میشود. (متی 13: 19-23). همه ی این اتفاقات میتوانند ما را مأیوس نمایند و ما را به راه به ظاهر راحت و آسودی هد ایت نمایند. اما شادی و سرور واقعی آنکه دعوت شده است در ایمان و تجربه با این است ، که خداوند، به قول خویش وفادار است، و با او میتوانیم همگام شویم، شاهدان واقعی محبت خدا گردیم، قلب خود را بر ایده های و کارهای بزرگ بگشاییم.
ما مسیحیان فقط برای انجام کارهای کوچک دعوت نشده ایم، همیشه باید فراتر رفت، چیزهای به واقع عظیم. برای دست یابی به ایده های بزرگ زندگی نمایید.
از شما اسقفان ، کشیشان، راهبان، اجتماعات و خانواده های عزیز، که وظیفه شبانی به سوی دعوت را به این راه هدایت نمایید، جوانان را در راه قدوسیت همراهی نمایید، از آنجا که روابط شخصی هستند، تربیتی واقعی و خاص را برای قدوسیت میطلبند که توانایی هماهنگ شدن با روش زندگی تک به تک آنان را داشته باشد. آن ثروت باید با تصمیمات در اشکال مختلف سنت برای کمک شخصی و گروهی در اشکال به روز گروه ها ، مؤسسات و فعالیتهایی که از طرف کلیسا به رسمیت شناخته شده اند، ادغام یابد. (گزینه ای از سخنان پاپ نیکبخت ژان پل دوم در نامه رسولی هزاره جدید شماره 31). بنابراین قلب خود را به عنوان زمینی خوب برای گوش فرا دادن، پذیرا بودن و زندگی نمودن کلام خدا آمده نماییم تا بتوانیم ثمره بیاوریم.
هر قدر بتوانیم به وسیله ی ، دعا، کتاب مقدس، قربانی مقدس، رازهای کلیسایی برگزار شده و زندگی شده در کلیسا، با رابطه برادرانه با مسیح متحد گردیم، به آن قدر شوق همکاری با خدا در خدمت به ملکوت رحمت و حقیقت، عدالت و صلح در ما رشد خواهد نمود. و محصول فراوان خواهد گشت و مملو از فیضی که با آگاهی و فروتنی توانسته ایم آن را دریابیم. ضمن آرزوی موفقیت، از شما می طلبم تا برای من دعا نمایید و از صمیم قلب برکات رسولی خود را به شما عزیزان عطا مینمایم.

واتیکان 15 ژانویه 2014
ترجمه و تنظیم از کشیش هرمز اصلانی