image

Image

Image

Image

image

 

راه صلیب با جوانان

سخنرانی پاپ فرانسیس

 


ساحل کاپا کبانا ریودوژانیرو

جمعه، ٢٦ جولای ٢٠١٣

 

دوستان عزیز جوان،

ما امروز اینجا آمده ایم تا عیسی را در سفر محبت و غم و اندوه اش همراهی کنیم، راه صلیب، یکی از لحظات اعلی روز جهانی جوانان است. پاپ ژان پل دوم در خاتمه سال مقدس رستگاری، تصمیم گرفت که صلیب را به شما بسپارد، با این درخواست از شما که "آنرا به همه نقاط جهان به نشانه محبت مسیح برای بشریت حمل کنید، و به همه اعلام کنید که تنها راه نجات و رستگاری را در مرگ و رستاخیز مسیح میتوان پیدا کرد" ( ٢٢ آوریل   ١٩٨٤ ).
از آن زمان، صلیب روز جهانی جوانان در میان تمام قاره ها و اوضاع و احوالات مختلف بشری مسافرت کرده است. تجربیات زندگی جوانان بیشماری که آنرا دیده و حمل کرده اند را متفثر کرده و می کند.  برادران و خواهران عزیز، هیچکس نمی تواند به صلیب مسیح نزدیک و آنرا را لمس کند بدون اینکه از خود چیزی بجا بگذارد، و یا بدون اینکه چیزی را از صلیب عیسی در زندگی خود بیاورد . من سه سوال را پیش روی شما پیش می آورم که امیدوارم امشب در قلبهایتان هنگام قدم زدن در کنار مسیح منعکس کنید: چه چیزی را بروی صلیب بجا گذاشتید؟ جوانان عزیز برزیلی، در طول مدت این دو سالی که صلیب در اقصی نقاط کشور بزرگ تان عبور کرده بر هر یک از شما چه چیزی را بجا گذاشته؟ و بلاخره این صلیب به ما چه می آموزد؟

١ـ بنا به روایت روم باستان، طی فرار مردم از آزار و اذیت های نرو Nero ، پطرس مقدس عیسی را می بیند که در جهت مخالف یعنی بطرف شهرمسافرت می کرد، با شگفتی پرسید" خداوندا کجا می روید؟" در جواب مسیح گفت " میخواهم به شهر رم بروم که دوباره مصلوب شوم" . در آن هنگام پطرس فهمید که می باید خداوند را با شجاعت تا آخر دنبال کند. او همچنین یافت که طی مسافرتش تنها نخواهد بود، عیسی، کسی که تا سرحد مرگ دوست می داشت، همیشه با او خواهد بود. عیسی ، با صلیبش، با ما قدم می زند و حراس مان، مشکلاتمان، رنجهایمان حتی عمیق ترین ودردناک ترین آنها  را با خود حمل می کند. توسط صلیب، عیسی خودش را با سکوت قربانیان جنایت متحد می کند، آنانی که دیگر یارای تحمل را ندارند، خصوصا بی گناهان و بی پناهان؛ با صلیب، با خانواده های رنج دیده، و کسانی که درسوگواری از دست دادن غم انگیز فرزندان خود هستند، همانطور که در مورد ٢٤٢ جوان،  قربانیان آتش سوزی در شهر سانتا ماریا در آغاز این سال متحد است. برایشان دعا می کنیم. بروی صلیب، عیسی با هر کسی که متحمل رنج گرسنگی در دنیایی که بخود اجازه می دهد روزانه هزاران کیلو از نعمتهای غذایی را دور بیاندازد متحد است، بر روی صلیب، با تمام مادران و پدرانی که رنج دیدن فرزندانی که قربانیان سرخوشی ناشی از مواد مخدر هستند  متحد است؛ بر روی صلیب، عیسی با آنانی که به خاطر اعتقادات مذهبی اشان مورد اذیت و آزار قرار می گیرند متحد است، بروی صلیب، برای آنهایی که به خاطر اعتقاداتشان حتی رنگ پوست شان مورد اذیت و آزار قرار می گیرند متحد است ؛ بروی صلیب، با همه جوانانی که امیدشان را به نهادهای سیاسی از دست داده و تنها خودخواهی و فساد و رسوایی را در آنها می بینند متحد است؛ خودش را در اتحاد با جوانانی که ایمانشان را به کلیسا، حتی به خدا برای تضادی که بین مسیحیان و کشیشان مبلغ انجیل شاهد هستند. چطور تناقضات ما موجب رنج کشیدن عیسی می شود! صلیب مسیح رنج و گناه بشر از جمله خودمان را تقبل می کند. عیسی تمام این چیزها را با آغوش باز می پذیرد، با حمل کردن صلیب ما بروی دوش خودش به ما می گوید: " شجاع باش! توصلیبت را به تنهایی حمل نمی کنی ! من آنرا همراه تو حمل می کنم. من بر مرگ چیره شده ام و آمده ام که به تو امید و حیات دهم " .

٢ـ حالا می توانیم جواب دومین سوال را بدهیم: صلیب به آنانی که به آن خیره شده و یا لمس کرده اند چه چیزی را بجا گذاشته؟ صلیب بر هر یک از ما چه چیزی را بجا گذاشته؟ ببینید، برای ما گنجی را می دهد که هیچ کس دیگری نمی تواند بدهد: یقینا محبت وفاداری که خدا برای ما دارد. محبتی آنچنان بزرگ که وارد گناه ما می شود و آنرا می بخشد، وارد رنج ما میشود و به ما توان تحمل آنرا می دهد. محبتی آنچنانی که مرگ را متقبل و بر آن چیره می شود تا ما را نجات دهد. صلیب مسیح محتوای کامل محبت خدا می باشد؛ ما می توانیم رحمت غیر قابل اندازه گیری او را پیدا کنیم . این محبتی است که ما می توانیم با اعتماد کامل به آن ایمان داشته باشیم. جوانان عزیز ، بگذارید خود را به عیسی بسپاریم، بگذارید خود را وقف او کنیم، زیرا او هیچ کسی را نا امید نمی کند! ما تنها در مسیح مصلوب و قیام کرده می توانیم نجات و رستگاری را پیدا کنیم. با او، شرارت، رنج کشیدن، و مرگ سخن آخر را نمی زند، زیرا برای ما امید و حیات را عطا کرد: او صلیب را که وسیله ای برای ابراز تنفر ، شکست، و مرگ بود را به نشانه محبت، غلبه، پیروزی و زندگی تبدیل کرد.

اولین اسمی که برای برزیل داده شده  "سرزمین صلیب مقدس" بود. صلیب مسیح پنج قرن پیش نه فقط روی ساحل این کشور ، بلکه در تاریخ، قلبها، زندگی مردم برزیل و جاهای دیگر مستقر شده بود. درد و رنج مسیح کاملا در اینجا احساس می شود، چنانچه یکی از ما این سفر را حتی تا به آخر به شراکت می گذارد. در زندگی ما هیچ صلیب کوچک و یا بزرگی نیست که خداوند با ما شریک نباشد.

٣ـ اما صلیب مسیح ما را  دعوت می کند که بخود اجازه دهیم در محبت با او باشیم ، همچنین به ما می آموزد که همیشه به دیگران با نگاه رحمت و شفقت بنگریم، مخصوصا آنانی که رنج می برند ، محتاج کمک هستند، احتیاج به یک کلمه و یا عمل قاطع دارند؛ صلیب از ما دعوت می کند که با آنها ملاقات کنیم و پا را فراتر بگذاریم و دست کمک را بسوی آنان دراز کنیم . چندین بار آنها را در راه صلیب دیده ایم، چندین بار آنها عیسی را در راه جلجتا همراهی کرده اند : پیلاطس ، شمعون اهل قیروانی، مریم، آن زنان .... .. امروز از شما می پرسم: میخواهید بجای کدامیک از آنان باشید؟ آیا می خواهید مثل پیلاطس باشید؟ کسی که جرعت رفتن نجات عیسی هنگام افتادن و بر خواستنش را نداشت؟ و در عوض دستهایش را شست؟ به من بگویید: یکی از آنهایی هستید که دستش را بشوید، کسی که به طرف دیگر نگاه کند و وانمود به نادانی کند ؟ و یا مثل شمعون اهل قیروانی، کسی که برای کمک کردن به حمل بار سنگین چوبی عیسی تن داد، یا مثل مریم و بقیه زنانی که با محبت و شفقت ترسی از همراهی کردن عیسی را به خود راه ندادند و تا به پایان با او بودند ؟ و شما، می خواهید مثل کدامیک از آنها باشید؟ مثل پیلاطس، شمعون ویا مریم؟ عیسی هم اکنون به شما نگاه می کند و می پرسد: آیا می خواهید مرا در حمل صلیب کمک کنید؟ برادران و خواهرن ، با تمام نیروی جوانی تان، چه پاسخی به او خواهید داد؟

دوستان عزیز، بگذارید شادی، رنج و نا کامی هایمان را به صلیب مسیح بیاوریم. درآنجا قلبی باز که ما را درک می کند خواهد بود، ما را می بخشد، ما را دوست دارد و می خواهد تحمل این محبت را در زندگیمان داشته باشیم و همدیگر را محبت کنیم.