image

Image

Image

Image

image

 

 

سخنرانی پاپ در محله فقیر نشین وارجینها

 

پنجشنبه ٢٥ ژوئن ٢٠١٣

برادران و خواهران ، صبح بخیر!

بودنم در میان شما مایه شگفتی ام است! شگفت آور است! از همان ابتدا، آرزویم در برنامه ریزی این سفر به برزیل ملاقات کردن از تمام محله های این ملت بود. دوست می داشتم به هر دری می زدم، تا " صبح بخیر" بگویم ، طلب لیوان آب سرد یا قهوه می کردم. دلم می خواست همچون عضو خانواده با هر یک از فرزندان و یا اولیا و پدر و مادر بزرگ خانواده سخن گفته و به صحبتهای صمیمانه بر گرفته از قلبتان گوش فرا می دادم..... ولی برزیل سرزمین پهناوری است! به هر دری کوبیدن غیر ممکن است ! بنا بر این تصمیم گرفتم که به اینجا بیایم تا با جماعت شما، این جمع،  که امروز به نمایندگی همه جوامع برزیل محصوب می شود ملاقات کنم . خوش آمدگویی با چنین محبت، سخاوت و شادی چقدر شگفت انگیز است ! کافی است که یکی به چگونگی تزئینات خیابانی که نشانگر مهر قلبی شما، و خلق و خوی بز می برزیلی ها است توجه کند. تشکرات فراوان از یکایک شما برای این خوش آمد گویی!

از همان اولین لحظه ای که پا به خاک برزیل گذاشتم، تا همین لحظه که با شما ملاقات می کنم، احساس خوش آمد گویی به من داده شده. این مهم است که که مردم قادر به خوش آمد گویی باشند؛ این احساس زیبا تر از زینت و تزئینات است.  این را می گویم زیرا در سخاوتمند بودن در خوش آمد گویی مردم و شرکت کردن در غذا، مکانی در منزلمان وگذراندن لحظه ای با آنها نه فقط ما دیگر تهیدست نیستیم بلکه غنی شده ایم. من خوب مطلع هستم زمانی که کسی درب منزل شما را برای لقمه ای می زند، بطریقی شما چیزی برای شریک کردن پیدا می کنید؛ چنانچه ضرب المثل می گوید  "به لوبیا آب اضافه بدهید " ! آیا ممکن است به لوبیا آب اضافه داد؟ .... همیشه؟ .... ولی شما از محبت این کاررا می کنید.، نشانگر این است که ثروت حقیقی شامل مادی یات نیست بله قلبی است.

و مردم برزیل، خصوصاً حقیران میان شما، می توانند به اندازه یک دنیا درسهای با ارزش آموختنی در همبستگی ارائه دهند؛ در جهان امروزی غالبا همبستگی فراموش و یا ساکت شده است، زیرا راحت نیست. تقریبا جمله بدی بنظر می آید..... مایلم از آنانی که حائض امکانات بیشتری هستند ، چه مقامات دولتی و همه آدمهای نیکوکار ی که برای عدالت اجتماعی کار می کنند درخواست کنم: هرگز از کار کردن بیشتر برای همبستگی برای عدالت جهانی خسته نشوید! هیچکس نمیتواند در برابر نابرابریها ی موجود در دنیا بیطرف باشد!  هر کس بنا به شرایط و مقتضیات امکانات و مسئولیت خود برای خاتمه دادن به بی عدالتیهای اجتماعی باید سهم خود را ادا کند. فرهنگ خودخواهی و فردگرایی که معمولا در جامعه قالب است، آن چیزی نیست ، تکرار می کنم، آن چیزی نیست که منجر به بنا کردن جهان قابل سکونت باشد: بلکه آن فرهنگ همبستگی است. فرهنگ همبستگی است نه به مفهوم دیدن همدیگر همچون رقبا و ارقام بلکه برادران و خواهران. چنانچه همه ما برادران و خواهران همدیگر هسیم.      

مایلم جامعه برزیل را به تشویق در تلاشهای خود برای  ادغام همه افراد خود از جمله آنانی که بیشتر از همه رنجدیده و محتاج هستند، در راه مبارزه با گرسنگی و محرومیت بنمایم. در جامعه ای که بخشی از خود را نادیده بگیرد یا به حاشیه بکشاندو یا محروم کند ، به هیچ اندازه تلاشهای صلح جویانه برای ایجاد توازن و خوشحالی دوام نخواهد داشت. چنین جامعه ای بسادگی خود باعث فقرو از دست دادن ضروریات می شود. ما هرگز و هرگز نباید اجازه دهیم فرهنگ دورانداختنی را در قلبهایمان راه دهیم! بگذارید که همه ما این را بیاد داشته باشیم: تنها هنگامی که قادر به اشتراک گذاشتن باشیم میتوانیم به معنای حقیقی ثروتمند شویم؛ هر چیزی که به اشتراک گذاشته شده است چند برابر می شود! فکرچندبرابر شدن قرصهای نان مسیح را بکنید! بزرگی یک ملت به چگونگی رفتار با محتاجان و آنانی که  هیچ چیز را بجز فقر خود ندارند سنجیده می شود!

مایلم به شما بگویم که کلیسا، "طرفدار حق و مدافع فقرا ی مواجهه شده با نابرابری های اجتماعی و اقتصادی غیر قابل تحمل که فریاد بهشت را می زنند" (سند ٣٩٥) می باشد، می خواهد از هر ابتکار عمل که  بتواند توسعه واقعی را برای هر فرد و همگان را ایجاد کند حمایت کند. دوستان عزیز، نان دادن به گرسنگان حتما ضروری است این یک عمل بر حق و عدالت است. اما گرسنگی عمیق تری برای شادمانی وجود دارد که خدا قادر به برآوردن آن است ، آن گرسنگی برای وقار است. تا زمانی که  جهل از ارکان اساسی یک ملت است ، نه ترویج واقعی توسعه انسانی و نه ارتقاء مشترک واقعی وجود دارد، آنچه که کالای غیر مادی است : حیات،  که هدیه ای خدا دادی می باشد، یک ارزشی که همیشه می باید حفاظت و ترویج شده باشد؛ خانواده، بنای همزیستی و چاره ای در برابر گسست های اجتماعی؛ آموزش صحیح، که نتوان آنرا صرفا به منظور تولید منفعت  جهت انتقال اطلاعات کاهش داد؛  تندرستی، که باید جویای سلامتی فرد که شامل بعد روحی باشد، لازم برای برقراری تعادل و همزیستی انسان است؛ امنیت، با این اعتقاد که بر خشونت تنها از طریق تغییر قلب انسان می توان غلبه کرد.

مایلم یک نکته آخر را اضافه کنم. در اینجا ودر تمام برزیل، جوانان زیادی وجود دارند، شما جوانان دوستان عزیز جوان من، شما حساسیت خاصی به عدالت دارید، اما با حقیقت گویی در باره فساد از طرف آنانی که منافع شخصی خود را بجای منافع همگان در پیش می گیرند نا امید شده اید. به شما و همگی شما، من تکرار می کنم: هرگز اجازه دلسردی و اعتماد را از دست ندهید، هرگز اجازه ندهید امیدتان فروکش کند. موقعیتها قابل تغییر هستند، مردم قابل تغییر هستند. اولین کسی باشید که در پی انجام کارهای خوب است، در انجام و رشد شر عادت نکنید، بلکه آنرا با کارهای نیکو غلبه کنید. کلیسا با شما است، برای شما ارزشهای والی ایمان را میآورد، عیسی مسیح را میآورد، کسی که" من آمده ام تا آدمیان حیات یابند و آن را به طور کامل داشته باشند" (انجیل یوحنا باب ١٠ آیه ١٠ ).

امروز، همه شما، خصوصا اهالی وارجینها، میگویم: شما تنها نیستید، کلیسا با شما است، پاب با شما است. هر یک از شما را در قلبم بهمراه دارم من نیات عمیق شما را بخود می گیرم: شکرگذاری برای شادی، خوشنودی از کمک کردن در زمان دشواری، میل به تسلی دادن هنگام رنج و غم و اندوه. همه اینها را به شفاعت بانوی ما آپارسیدا Aparecida   می سپارم، مادر همه فقرای برزیل، و با محبت و تشکر فراوان و با تقدیم برکت. متشکرم.