سخنرانی پاتریارک ارتدکس عالیجناب بارتولومه اول در افتتاح مجمع اسقفان

برادران و خواهران گرامی :

زمانی که مسیح خود را برای تجربه در باغ جتسمانی آماده می کرد، برای اتحاد دعایی را نزد پدر خواند که در فصل 17 انجیل یوحنا آمده است « ای پدر قدوس اینها را که به من داده ای، به اسم خود نگاه دار تا یکی باشند چنانکه ما یکی هستیم».

قرنها است که توسط همین قدرت محبت مسیح محافظت شده ایم، و در مقطع مشخصی از تاریخ روح القدس بر ما نازل گردید و بدینوسیله  در راه طولانی اتحاد ی که مسیح آرزوی آن را داشت گام نهادیم. این امر در نامه رسولی واتیکان دوم در باره اتحاد شماره یک نیز اشاره گردیده است. 

بسیاری از انسانها در اقصای نقاط جهان توسط این شفقت لمس گردیده اند، حتی در میان برادران که جدا گردیده اند تحت پوشش روح القدس حرکتی برای اتحاد بین همه مسیحیان آغاز گردید که روز به روز گسترش پیدا می کند.

در این میدان مقدس، برگزاری مراسمی با شکوه و پر معنی نیت قلبی کلیسای کاتولیک رم را آشکار کرد که در طول این پنجاه سال تا به این دنیای معاصر از تلاش برای این اتحاد باز نایستاده است. افتتاح مجمع واتیکان دوم، سنگ زاویه منقلب کننده، توسط حقیقت اجتناب ناپذیر، پسر، کلام جسم گرفته از طرف خدا آنجا حاضر است وقتی دو نفر یا بیشتر به نام او جمع گردیده اند « متی 18: 20 » و روح القدس که از جانب پدر صادر می گردد، ما را به تمام حقیقت راهنمایی خواهد نمود « یوحنا 16: 13 ».

در این پنجاه سال به روشنی و با دلگرمی و نیز با وجد و اشتیاق فراوان گفتگوی شخصی مان را با اسقفان و الهیات دانان، در طول این سالها به یاد می آوریم. همانند دانش آموز انستیتوی کلیساهای شرق، و همچنین اشتراک ما در بعضی از نشستهای اختصاصی مجمع ، شاهدان عینی هستیم به اینکه اسقفان چگونگی تجدید ، اعتبار و ارزش سنت و ایمان و دیانت با آن را تجربه نمودند ؛ این همان است که به قدیسان یک بار و برای همیشه منتقل گردیده است. ( یهودا 1: 3 ). مقطع زمانی بود مملو از تعهد و امید در امور داخلی و خارجی کلیسای شما.

ملاحضه نمودیم که این دوران فرصتی برای انتظار و تبادل نظر در کلیسای ارتدکس نیز گردید، برای مثال، اعلام اولین کنفرانس کلیسای ارتدکس در (Rodi) مقدمه ای برای آماده سازی مجمع بزرگ کلیسای ارتدکس گردید. این اجتماعات و تبادل نظر ها شهادتی از اتحاد کلیسای ارتدکس برای تمامی جهان خواهد گردید. و این دوران همزمان مصادف شد با ایجاد گفتگوی پر محبت کلیسای کاتولیک رم و کلیسای ارتدکس که توسط سروران قبلی ما عالی جنابان مرحوم پاپ ژان پل دوم و پاتریارک دیمیتریوس.

در این پنج دهه اخیر، نتایج این اجتماعات توسط مدارک، نامه ها ، قطعنامه های بسیاری به چشم می خورد. تجدید روح القدس در زندگی را تعمق نموده و توسط مطالعه آین کلیسایی، کتاب مقدس، و تعالیم پدران کلیسایی ، به اصل خود باز گشتیم.  تلاشها برای رهایی از قوانین سخت آکادمی که آغاز گفتگو ها دو جانبه کلیسا ها را مختل می نمود را قدر نهادیم. نتیجه این تلاشها، فسق نمودن تکفریهایی بود که در سال 1054 که در دو کلیسا اعلام گردیده بودند و جای خود را به تبادل تبریکات و آثاری از قدیسیان دو کلیسا به یکدیگر بود و اینگونه سرآغازی جدید برای گفتگوهای مهم  بازدیدهای دو جانبه از کلیسا ها و اماکن مقدس هر دو کلیسا گردید.

گام نهادن ما در این راه همیشه آسان و خالی از رنجها و ستیزه جویی ها نبود، زیرا « تنگ است آن در و سخت است آن راهی که به حیات منتهی میشود» ( متی 7: 14). الهیات و موضوعات مهم مجمع واتیکان دوم منجمله ؛ راز کلیسا، قدوسیت آیین کلیسایی و قدرت اسقف ـ موضوعاتی هستند که اجرای آن هر چند با تلاش بسیار، دشوار می باشند و تنها با پشت کار در طول زندگی و همت تمام کلیسا امکان پذیر می باشند. بنابراین همیشه برای استقبال از تلاش شبانی کلیسا برای تشریح هر چه بهتر و عمیقتر مجمع واتیکان دوم و موضوعات آن، دَر همیشه باز باشد.

همراه با هم در این راه جلال و شفقت را نثار « پدر، پسر، روح القدس» خدای حی و زنده می نماییم. ـ چرا که  این اجتماع اسقفان بود که تعمق و گفتگوی خالصانه را بین کلیسا های ما به رسمیت شناخت. برای کنار زدن مرز بین کلیسای شرق و غرب، با امید، در دعا همه با هم متحد بگردیم تا اینکه به یک هدف و مسکن حقیقی که برا روی سنگ زاویه « عیسی مسیح» بنا گردیده است، وجود داشته باشد که همانا همه را در خود یکی خواهد نمود ( از کتاب بازسازی اتحاد « Unitatis Redintegratia » شماره 18.

همراه با مسیح، سنگ زاویه ایمان و سنتهای که ما داریم، توسط رحمت و بخشش خدا به این توانایی برای درک هرچه بهتر و کاملتر جسد مسیح خواهیم رسید. با تلاشهای روزانه ما، با هدایت سنتهای کلیسای اولیه و با کلیسای مجامع هزاره اول، خواهیم توانست به یک اتحاد واقعی و حقیقی برسیم،  اتحادی که اصالت خود را در ما وراء زندگی کنونی ما می یابد.

کلیسا همیشه در مقدم بودن خود در جنبه نبوت و شبانی، با خصوصیت روحانی و متین که دارد، این برادران کوچک و ضعیف مسیح را در آغوش می کشد. ( متی25: 40 ).

برادر گرامی، حضور ما در امروز در این صحن بدین معنی است که تلاش ما برای شهادتمان بر مژده رستگاری و شفای برادران کوچه ما است؛ مستمندان، ستمدیدگان، و رنجدیدگان و طرد شد گان در دنیایی که توسط خداوند خلق گردیده  است. دعای خود را برای برقراری صلح و ثبات و سلامتی برادران و خواهران ما که در خاورمیانه زندگی میکنند، تقدیم مینماییم. در مقابل تجاوزها، جداییها، که ملتها و کشورها را آلوده نموده است، محبت و نیت برقراری ثبات را که امروز آن را بیان می کنیم، و تفاهمی و احترام متقابلی که توسط گفتگو بدست می آوریم، ، الگوی باشد برای تمام جهانیان. و تا اینکه بشریت بتواند دست خود را برای کمک به دیگری دراز گرداند و تا اینکه بتوانیم در راستای برطرف نمودن  تمام درد و رنجها، تلاش نماییم، به طور اخص نقاطی از جهان که در اثر گرسنگی، حوادث طبیعی، بیماری و جنگ رنج می کشند، چرا که در آخر زندگی همه ما را در بر می گیرد.

برا اساس آنچه که کلیسا در جهان باید به اتمام برساند و عمل نماید، و با تحسین آنچه کا با هم به اشتراک گذاشتیم، باید بگویم بسیار مفتخر هستیم از اینکه برای شرکت در این مراسم مورد عنایت قرار گرفته دعوت شده ایم. و با فروتنی خوانده شده ایم تا در این جشن باشکوه یادبود مجمع واتیکان دوم، کلام ناچیز خود را عطا نماییم. برای کلیسا ی شما افتتاح سال ایمان بی مناسبت نیست، چرا که ای ایمان است که حقیقت نهفته را در این راهی که برای مصالحه و ایجاد اتحاد پیموده ایم، آشکار می نماید.

در پایان، این روز باشکوه یادبود را در اتحاد با شما پدر مقدس، و برادر عزیز، همراه با عده ی بیشماری از ایمان دارن که به همین مناسبت در این مکان گرد هم آمده اند، تبریک و تهنیت می گوییم. خداوند همه ی شما را برکت دهد.